Monday Storyday #1 ‘De titel van het boek’

Zijn ogen keken me glazig aan. Ze hadden een wijze uitdrukking. En toch, hoe langer ik keek, hoe langer de weerkaatsing van vermoeidheid door zijn ogen schenen. Er kwam een gevoel van medelijden in me naar boven. Zijn blik zei verdriet. ‘Kom naast me zitten, lieve schat’. Langzaam liet ik me naast hem zakken op…

Wat heeft u mooie pompoenen

Het eerste wat mij opvalt als ik mijn straat in waggel zijn wat enkele flikkerende lichtjes die voorheen niet aanwezig waren. De opgelichte glazen voordeuren laten weten dat de bewoners thuis zijn en de combinatie van de verlichting voor de deur laat zien dat het ook weer tijd is voor een feest dat steeds sneller…